Onrustig is ons hart tot het rust vindt bij God
Een bemoedigende tekst van kerkvader Augustinus.

Want het is nu een tijd dat we heel erg ongerust kunnen zijn of worden.
Dagelijks bereiken ons de berichten over mensen die besmet zijn of gestorven aan het verschrikkelijke Coronavirus. Berichten van mensen in Nederland, maar ook van elders in de wereld. Wat doen die berichten met ons? Misschien kennen we zelf mensen die zijn besmet, of die aan de gevolgen zijn overleden.
Over ons leven hangt nu een deken. Bij alles wat we doen denken we aan de dingen die we niet meer mogen. Een eenzame buurvrouw bezoeken. Een bezoek aan een gemeentelid in een verzorgingshuis, het kan allemaal even niet. We kunnen gelukkig mensen opbellen, wat ik in deze tijd veel doe.
Als we ons indenken hoe sommigen zich zullen voelen. Onrust over hoe het verder zal gaan. Raak ik zelf besmet? Zal ik gaan sterven?
Ik noem maar even de doemscenario’s die bij velen kunnen opspelen. We kunnen met ons geloof in God in de knoei komen. “Heer, doe iets!
Heer, heeft U hier iets mee te maken? Wilt U iets duidelijk maken?”
Het antwoord hierop is: Ik weet het niet. Wat ik wel weet dat God en Jezus met de wereld meeleven. Hoe ik dat weet? De Bijbel staat er vol van. Vele beloften dat God bij ons wil zijn. In goede en slechte tijden. In Romeinen 8 bemoedigt Paulus de Christelijke Gemeente. In vers 18 en 38 zegt hij: “Ik ben ervan overtuigd”. “Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister, dat is de heerlijkheid, die ons in de toekomst zal worden geopenbaard.” En, “Ik ben ervan overtuigd dat niets ons zal kunnen scheiden van de liefde van God”. Dan sta je wel stevig in je schoenen. Wie zegt hem het na? Verder zegt hij: Door Jezus zijn we als zonen en dochters van God en dus broer of zus van Jezus. En we moeten delen in het lijden van Jezus.
Het is nu 40 dagentijd. De 40 dagen voor Pasen. De Lijdenstijd. Lijden waar wij nu vandaag als mensen, als mensheid, nu ook in het bijzonder met de Coronavirus mee te maken hebben. Voor het Pasen werd, moest het eerst Goede Vrijdag worden. Voor we de Hemel binnengaan, hebben we te maken met van alles op deze wereld. Vreugde, maar ook verdriet. Gezondheid en ziekte. Leven en Sterven. Je kunt je optrekken aan deze woorden. Je kunt ook zeggen dat het gemakkelijke praat is. Wat wel kan is dat als je geloof je tot steun is, je dat met de ander deelt die het even niet ziet zitten. Daar is ook de Gemeente van Christus voor, de kerk. En al kunnen we ’s zondags voorlopig niet naar de kerk, we kunnen elkaar opbellen, elkaars wel en wee aanhoren, elkaar blijven aanmoedigen, meeleven dus. Stuur ook een kaartje nu het nog kan.
Bid voor uw/jouw naasten. Ik iedereen veel sterkte die dit leest.
De zegen van God voor de komende tijd.

(Peter Morée, Pastoraal werker PG Oosthoek)